Ingenieursbureau Molenbroek – Rotterdam*

 

 

Het ingenieursbureau heette vroeger: Ingenieursbureau Molenbroek & Zonneveld. Maar dit was voor mijn tijd. Later zijn deze twee heren voor zichzelf begonnen. Zonneveld was het bedrijf waar ik later zo’n 4 jaar via het uitzendbureau voor heb gewerkt en daar was niks mis mee. Ze zaten beide wel enigszins nog bij elkaar in de buurt. Molenbroek zat in een oud pand aan de Vijverweg in Kralingen. Deze was ‘omgetoverd’ tot een kantoor. Op de tekenkamer waren slechts 3 tekenaars aanwezig toen ik daar begon. Men tekende daar met het autocadsysteem: Technocad. Dat was een systeem speciaal voor mensen die beton- en staalconstructies uittekenden. Het was een programma, als je eenmaal gewend was er mee te werken, dat juist heel ideaal was. Maar hier was dus weer duidelijk een probleem aanwezig. Het betekende voor mij dat ik nog nimmer met deze instellingen had gewerkt en deze eerst moest aanleren. Nou, de gelegenheid hiervoor was gewoon niet aanwezig. Het bedrijf stelde hoge eisen aan het snel leveren van resultaten. Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat men niet bedacht, dat elke nieuwe werknemer bij hun bedrijf toch wel eerst dat systeem onder de knie moest zien te krijgen. Ze waren duidelijk blind voor deze gang van zaken. Twee van de drie daar aanwezige tekenaars, die overigens nog vrij jong waren, hadden een HTS-opleiding gevolgd. Mogelijk, maar dat weet ik eigenlijk niet, hebben ze via hun opleiding veel aan autocadbeoefening gedaan en konden daar dan waarschijnlijk vrij snel mee werken. Ik heb werkelijk alles uit de kast moeten halen om ook hier weer tot enig resultaat te kunnen komen.

 

Uiteraard had ik regelmatig hulp nodig van een van deze 2 knapen, maar geen van beide maakten de indruk om mij ook maar enigszins op weg te helpen. De derde persoon daaraanwezig, die zo rond de twintig was en een MTS-opleiding had genoten, kon ook niet goed met het systeem overweg. Waarschijnlijk ‘bakte’ hij er nog minder van als ik, want op een goede ochtend kwam hij niet meer opdagen en bleek achteraf te zijn weggestuurd door de directie. Had ik dan geluk dat dit mij niet overkwam of had men misschien wel enig respect voor de ouderdom? Ik was al ’n stukje in de vijftig. Ik weet het niet. Maar zulke dingen gingen door mijn gedachten heen.

 

Ik moest daar beginnen met het verder uitwerken van reeds gemaakte bestektekeningen, die via het technocadsysteem door anderen waren gemaakt. In wezen niet eens zo echt moeilijk werk. Maar bij het eerste het beste resultaat ontstond er gelijk al een vervelende situatie. Een van deze knapen die mijn tekening had uitgeplot, keek eerst even naar mijn resultaat. Uiteraard zaten er wat slordigheden in, doordat ik toch iets te weinig inzicht had om tot een goed resultaat te kunnen komen. In plaats van dat hij eerst met mij overlegde, waarbij het dan voor mij mogelijk had kunnen zijn bepaalde dingen eerst te kunnen aanpassen, ging hij achter mijn rug om rechtstreeks naar de baas toe en liet het tekenresultaat aan hem zien. Zo’n iemand verdient toch een ‘hijs voor z’n kop’ vindt u ook niet?!

 

Uiteraard kwam de baas even later gelijk naar mij toe en begon op een schandalige manier tegen mij uit te vallen. “Zulk knoeiwerk accepteren wij niet en eiste dat ik het allemaal snel moest aanpassen, anders kon ik m’n spullen pakken en verdwijnen.” Ik voelde me er ingeluisd, door diegene waar ik uiteindelijk mee samenwerkte. Over mentaliteit gesproken. Deze werkgever wist verdomd goed dat ik nog niet eerder met Technocad had gewerkt, maar ging daar in zijn geheel niet op in. Een bekend gezegde is natuurlijk: ‘door schade en schande wordt met wijs.’ Dit was op een gegeven moment gelukkig van toepassing en begon zowaar een en ander te snappen en er was vooruitgang te bespeuren. Doch, na deze klus kon ik toch vertrekken en dat moment was wederom een ‘geschenk uit de hemel.’ Ik heb zelfs overwogen om definitief te stoppen met het tekenvak en desnoods als ‘putjesschepper’ (met alle respect) verder door het leven te gaan. Maar ik bedacht me op tijd dat er ook nog wel eens betere tijden zouden kunnen aanbreken. Inmiddels was het tekenen via de computer al bijna voor 100 procent doorgevoerd in deze maatschappij en zou daar toch mee moeten leren leven. Ook hier kan ik geen enkele naam van wie dan ook nog herinneren en dat doet mij zelfs heel veel genoegen!

 

Toen ik dit bedrijf reeds jaren geleden had verlaten, zag ik dat het via een andere naam was verdergegaan. Het heet nu: IMD Raadgevende Ingenieurs, waarbij ik hoop dat beginnende ‘autocadders’ betere kansen krijgen om zich te ontplooien!

 

Mijn volgende werkplek werd een Ingenieursbureau waarvan ik de naam zelfs niet meer weet. Maar het was gevestigd in Capelle aan de IJssel, althans aan de rand hiervan in een groot kantorenpark. Het bedrijf bestaat ook niet meer, maar dat verwonderde me niks! De problemen kregen overigens gewoon een vervolg.

 

 

Kees Wittenbols.

 

Mei 2007

 

 

 

Ga naar: ACE – Capelle aan de IJssel*

 

 

Ga terug naar de index

 

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count