logo

 

Nooit meer op visite bij De Zeven Heuveltjes

 

 

Maandag 18 februari 2008 - BREDA - Het plafond is rookbruin.

De tafelkleedjes Perzisch.

De speeltuin is ver vooroorlogs en de bar een monument van vakkundig timmermanschap.

 

 

zeven heuveltjes

 

Op visite bij Sonja en Theo. Café De Zeven Heuveltjes is een tijdmachine.

Bezoekers wentelen zich in de geborgenheid van de jaren vijftig.

 

 

Café De Zeven Heuveltjes aan de Galderseweg in Breda is bovenal een tijdmachine. De drempel van de kroeg markeert de grens tussen de harde realiteit en de kneuterige geborgenheid van de jaren vijftig. De vaste bezoekers gaan niet naar het café, ze komen op visite bij uitbaters Sonja en Theo Telgman. Na 25 jaar komt er een einde aan deze gastvrijheid. Sonja en Theo stoppen ermee. De eigenaar gaat het kroegpand verkopen en de vraagprijs is te hoog voor de huidige pachters. Aan de bar heerst een zekere weemoed. Geert vraagt zich hardop af hoe het nu verder moet. "We zijn hier toch een soort van familie geworden. Natuurlijk, het blijft een café. Maar ze gaan de boel wel verbouwen. De bar gaat eruit. Wat doet dat met de sfeer? En straks zijn Sonja en Theo er niet meer. Ik ga dit zeker missen."

 

 

image027

 

Café De Zeven Heuveltjes

 

 

De familiaire aanpak van de uitbaters wordt geroemd tot ver buiten Breda. De Zeven Heuveltjes - vernoemd naar een oude mythe - heeft vaste klanten uit Etten-Leur, Prinsenbeek en Rotterdam. En dat is niet voor niks, weten de stamgasten. Met ontelbare anekdotes beschrijven ze de unieke sfeer in hun staminee. Bijvoorbeeld over die keer dat er een fietser kleddernat van de regen binnenkwam. Sonja had medelijden met de man en heeft zijn broek toen in de droger gestopt. Ondertussen stond hij daar in zijn onderbroek met een trappist in zijn handen. Of die keer dat de keuken betegeld moest worden. Piet de Snor, een trouwe klant, nam deze klus geheel belangeloos op zich. De verlokkingen van de kaarttafel in het café hadden echter een nadelig effect op de productiviteit van De Snor. "Effe pauze, riep ie dan. Het is de langste verbouwing uit de geschiedenis geworden," weet Theo. En dan is er nog De Buschauffeur, eveneens een vaste bezoeker. "Een keer stopte hij hier pal voor de deur. Kwam ie binnen. “Theo, ik heb zin in koffie, heb je een paar Marsen en Nutsen.” Toen ging ie terug naar de bus om die Marsen en Nutsen uit te delen. Had ie dat met die reizigers afgesproken. “Jullie krijgen een Mars of een Nuts, dan ga ik effe wat drinken.”

 

Veel verhalen en volgetapte glazen volgen. Anekdotes over Keramiekske, Kadasterke, Dikke Guust en Piet Zonnebril. In De Zeven Heuveltjes hebben veel klanten een bijnaam, zo blijkt. Maar bekend is het café vooral van de speeltuin. Deze is al sinds 1924 een attractie voor generaties Bredanaars. Hoewel de steeds strenger wordende controleurs van de overheid soms een bedreiging vormden, is de speeltuin al die jaren redelijk intact gebleven. "We hebben de boel natuurlijk wel vernieuwd. Die draaimolen is bijvoorbeeld nagemaakt van het origineel. Het was makkelijker geweest om hier nieuw plastic speelspul weg te zetten. Maar daar hebben we nooit voor gekozen. Het gaat toch ook om de sfeer." Sonja gaat de zonnige zondagen missen. "Het terras vol, de speeltuin vol. Mijn schoonzus in de keuken voor de bitterballen. Mijn zwager op het terras voor de bediening. Het was keihard werken, maar wel heel gezellig. Dat is beter dan die regenachtige dagen waarin ik met een puzzelboekje achter de bar zat te wachten op een klant."

 

 

image029 (2)

 

Speeltuin De Zeven Heuveltjes

 

 

Nu wacht er een ongewisse toekomst. Sonja en Theo zijn op zoek naar een nieuwe baan. "Het is heel vreemd. Al die jaren hebben we in een vertrouwde kleine wereld geleefd, de wereld van het café." Nu worden ze gedwongen om andere paden te bewandelen. "We hebben bijvoorbeeld een computer gekocht. Zo'n ding hebben we nooit eerder gehad. Wat moesten wij ermee. De boekhouding deden we wel met een rekenmachientje." Vanaf volgende maand zijn Sonja en Theo ook in de weekenden vrij. Voor Sonja is dat een verdeeld genoegen. "Het is leuk om meer tijd voor het gezin te hebben. Maar ik heb eerlijk gezegd nog geen idee wat we tijdens al die vrije dagen moeten gaan doen." De alcohol gaan ze het minste missen. Als je zes dagen per week midden in de gezelligheid staat, is het verleidelijk om zelf een pilsje mee te drinken, weten ze. "Daar zijn we nu vanaf," verzucht Sonja.

 

De Zeven Heuveltjes wacht een renovatie. De markante bar wordt, tot ongenoegen van de stamgasten, naar de bovenverdieping verplaatst waar een zaaltje wordt gebouwd. De speeltuin blijft.

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

18 februari 2008

 

Home

 

stats count